دولت الکترونیک

تعریف سازمان ملل : دولت الکترونیک یکی از کاربردهای فناوری اطلاعات در تسهیل خدمات اجتماعی است که توسط دولت ها مورد استفاده قرار می‌گیرد و سعی دارد با بکارگیری دانش و فناوری‌های جدید فاصله میان دولت و مردم را کاهش داده و به شهروندان کمک کند تا خدمات مورد نیاز خود را با هزینه کمتر، سرعت بیشتر و کیفیت مطلوب تر از سازمان های دولتی دریافت کنند و عملکرد دولت را شفاف سازد.

تعریف دوم : شفافیت اطلاعات، بهبود کارایی و اثربخشی با استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات، مقایسه‌پذیری مبادلات اطلاعاتی و پولی در درون دولت ، بین دولت و سازمان‌های تابعه آن، بین دولت شهروندان و بین دولت و بخش خصوصی، دولت الکترونیک نامیده می‌شود.

انواع تعاملات در دولت الکترونیک:

۱- تعامل میان سازمان های دولتی Government to Government) G2G)

مثال : نیروی انتظامی برای محرز شدن هویت افراد به بانک اطلاعات جمعیتی سازمان ثبت احوال متصل بوده و از آن بهره برداری می کند.

۲- تعامل میان سازمان های دولتی با بخش خصوصی (Government to Business) G2B

مثال : خرید تجهیزات به صورت مناقصه و مزایده به هنگام بر روی شبکه، اخذ پروانه فعالیت و سایر فعالیت هایی که زمینه ساز رشد اقتصادی مبتنی بر بنگاه هستند

 ۳- تعامل میان دولت و شهروندان (Government to Citizen) G2C

مثال : نشرهای الکترونیک، تجدید گواهینامه، گرفتن عوارض، دریافت و پرداخت بهنگام صورت حساب های مختلف همچون صورت حساب های آب، برق، تلفن، گاز، جریمه های رانندگی

۴- تعامل میان دولت و کارمندان دولت Government to Employee) G2E )

مثال : دستیابی کارمندان بخش دولتی به اطلاعات منابع انسانی همچون حقوق و مزایای شخصی و بازنشستگی، اطلاعات تازه شغلی،
تسهیلات اعطایی و سایر خدمات و اطلاعات مرتبط

منبع: ویکی پدیا  و مقالات دانشگاهی